Hisler

Siz hiç gökyüzüne tekme atmak istediniz mi?
Ya da dur bulutlara dalmak
ya da hayır siz oturup ağlamak istediniz mi


ya da sanırım hiçbiri siz de sessizce oturup bakmak istediniz mi ?

Ben işte tam buaralar hep böyleyim.

Ellerimi bağlıyorum birbirine izliyorum. İçimde bazı çığlıklar var atamadığım uzun zamandır öylece bakakaldığım.
Kendimi bir oraya bir buraya vurduğum. Sonra kendimi tutup omuzumdan kaldırdığım.

...

Şimdi sadece kendi içimde kendime karşı bir düşman büyütüyor gibiyim. İzliyorum onu almak istiyorum sarılmak sevmek ama dokundurmuyor kendisine.

Ben buaralar oldukça yüksek binalardan atlıyorum. Atlamak da değil öyle bakıyorum. Atlamadan da düşülebilirmiş diyorum sonra. Bütün cümleler oldukça karışık, sessiz sanıyorum sonra kendimi oysa o kadar konuşuyorum ki kafam da tonla baskı sesler duyuyorum.

Al başını git diyorum.

Nereye diyor?
Bir yanım da sessizce bakıyor?


Şimdi napıcaz diyorum?

Sanırım bir tek bunu biliyorum ki hızla düşerken ben ya da düşmezken sadece bir rüyayken herşey ben bana doğru bir yola çıktım. Uzun zamandır çıkmıştım da sanırım artık "kabuk" kırıyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar